World Maternal mental Health day

Vandaag is World Maternal mental Health day.

Tot 20% van de moeders heeft psychische problemen tijdens de zwangerschap en in het eerste jaar na de geboorte. Zo zouden jaarlijks zo’n 6.800 tot 13.000 moeders in Vlaanderen kampen met een postnatale depressie. Dat is een bijzonder hoog aantal dat in alle opzichten de nodige aandacht en zorg verdient. Meer informatie kan je terug vinden bij Kind & Gezin.

2 op de 10 moeders

20% van de moeders dat betekent 2 op de 10. En ik behoor tot deze 20%, na de geboorte van Amylia heb ik een tijd gesukkeld met een postnatale depressie. Ik  was 19 jaar en net mama geworden en ik wou alles alleen doen. Want als ik niet alleen voor mijn kind kon zorgen was ik geen goede moeder. Nu weet ik gelukkig beter maar toen dacht ik als ik het niet alleen kan ben ik een mislukking. Niemand dat me begreep hoe zwaar ik tilde aan het feit dat ik jong was en iets te bewijzen had. Ik was tenslotte net 19 jaar geworden en zat daar met een baby’tje dat mij nodig had.

Schuldgevoel

Ik ben ingeleid wegens medische redenen, toen Amylia net geboren was merkten we al snel op dat ze een heel lui baby’tje was. 2 dagen na haar geboorte begon ze geel te zien en moest ze op de lamp, gelukkig mocht ze dit bij ons op de kamer blijven. Ik herinner me nog goed wij hadden zo een luxe kamer, eigenlijk 2 kamers in 1 kamer gegoten. Dit was eigenlijk 2 aparte kamers met een ziekenhuisbed en verzorgingsruimte in 1 kamer, de kamer was een 2 personen zetelbed en de badkamer. Na 4 dagen komt mijn gynaecoloog op de kamer en vraagt ze hoe het gaat en toen brak ik, ik begon te huilen en kon niet meer stoppen wat voelde ik me schuldig want door mij moest ze een volle week op die blauwe rot lamp liggen. Hoe harder ze me wilden overtuigen dat het mijn schuld niet was, hoe meer pijn het voor me deed want ik moest haar kunnen beschermen en dat was me niet gelukt.

Overbezorgd

Toen ze eindelijk van de geelzucht was genezen mochten we naar huis. Bang dat ik was en ik herinner me nog goed dat ik 3 uur nadat ik bij het ziekenhuis was vertrokken, helemaal in paniek naar mijn moeder reed want Amylia werd niet wakker om borstvoeding te krijgen. Na 30 min proberen hapte ze dan uiteindelijk toch aan. Vanaf dat moment wist ik dat mijn leven ging bestaan uit pure angst en puur geluk, zo gelukkig ik was met mijn gezinnetje eveneens zo angstig was ik dat er iets mis ging gebeuren.

Het eerste jaar

Amylia kreeg al snel darmproblemen waardoor ik continu met haar bezig was. Ik fietsten de krampen weg, wiegde haar in slaap op liet haar gewoon op mij in slaap vallen. Het eerste jaar was een jaar leven zoals zij het wou. Ze had een trauma opgelopen en dat wou ik doen verdwijnen door er te zijn voor haar op eender welk moment dat ze me nodig had. Van hazenslaapjes tot geen slaap, van lichte wallen tot theezakken onder mijn ogen ofwel was ik vermoeid ofwel was ik steendood. Toen vond ik een manier om toch wat bij te slapen, ik sliep wanneer zij in mijn armen sliep en dit hebben we volgehouden tot de geboorte van Avelynn.

Herval

Omdat ik postnatale depressie had ervaren bij mijn eerste dochter was een nieuwe depressie een gevaar bij elke zwangerschap dat volgde. Na de geboorte van Avelynn heb ik geen postnatale depressie ervaren en wat ben ik daar nu nog steeds geweldig dankbaar voor. Maar tijdens de zwangerschap van Amelynne, onze laatste dochter, heb ik zowel een prenatale als een postnatale depressie gehad en hier kon niemand iets aan veranderen. Gelukkig wist mijn echtgenoot ondertussen op welke symptomen hij moest letten om te zien dat ik mijn pedalen niet volledig verloor. Meermaals is hij thuis gekomen in een ontploft huis bij zijn vrouw in flodderkleren en met knalrode ogen van de huilbuien die wel uren konden blijven duren.

OZ luisterlijn

En als ik het even niet meer aan kan dan bel ik met mijn psychologe die ik heb leren kennen via mijn mutualiteit. De OZ luisterlijn is een telefoonnummer voor psychologische hulp. OZ501 betaalt voor elke klant tot 5 gesprekken per jaar. Bij het eerste gesprek krijg je de psycholoog toegewezen die jou het best kan helpen. Alle volgende gesprekken heb je met diezelfde psycholoog, tenzij je zelf liever iemand anders spreekt. Dit is mijn laatste redmiddel, na mijn gezin, mijn familie en mijn vrienden die ik nu eerst om hulp vraag. Het is al moeilijk genoeg zonder hulp dus wees lief voor elkaar en help elkaar waar nodig is. Ondertussen gaat het sinds 2018 stukken beter en heb ik nog geen terugval gehad maar ik blijf op mijn hoede en neem af en toe een pauze puur voor mijn eiegen

31776197_1107647799375737_8054459342507737088_n
6 maanden en onafscheidbaar
31789361_1107647822709068_2644012593613635584_n
8 maanden en nog steeds aan mijn zijde
31880539_1107647859375731_5155556223881314304_n
Dit is een typische foto van mijn leven met Amylia. Slapend in mijn bed ondanks het co-sleep bedje naast ons bed. Als je goed kijkt zie je ook dat ik haar handje vast heb en dit mocht ik niet lossen.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s