Rollercoaster van emoties.

Sinds kort heeft Amylia het gevoel dat de wereld tegen haar is, we weten niet hoe we haar moeten uitleggen dat het niet haar schuld is. Ze is zo gevoelig en heeft ondanks haar Autisme krachtige emoties waar ze niet goed me kan omgaan. Ook ik weet soms niet wat ik moet doen om het juiste te doen en kan dus geloven dat dit voor verwarrend moet zijn.

Schuldgevoelens

Vorig weekend kroop Avelynn op het stapelbed om op haar zus haar bed te gaan zitten. Toen ze naar boven klom viel ze van de trap, Amylia was helemaal in paniek en kwam ons halen. Het was haar schuld want zus was gevallen van haar bed. We probeerde haar uit te leggen dat zus zelf op haar bed was geklommen en dat Avelynn wist dat dit niet mocht. Maar het had geen baat, ze was zo overstuur dat ze haar eigen afzonderde en bleef herhalen dat het haar schuld was.

Discussie

Overlaatst had ik met Jeroen een discussie en toen Amylia dit hoorde was ze overtuigd dat het over haar ging. Al huilend kwam ze naar me om te zeggen dat ik niet boos mocht zijn op papa want het was haar schuld. Het ging totaal niet over Amylia, het ging over mijn werk ik was stoom aan het blazen omdat ik nog steeds niets weet over mijn uren binnenkort. Ben direct gestopt met discussiëren en heb wel 30 min Amylia moeten troosten.

Gevoelig

Sinds kort is Amylia super gevoelig, ze gaat slapen bij Moeke en mist ons, we gaan ze ophalen om naar huis te gaan en ineens begint ze in de auto te huilen omdat ze mijn ouders gaat missen. Alles wat we doen is verkeerd, het laat haar verdrietig voelen of zelfs huilen. We weten niet zo goed hoe we moeten omgaan met deze nieuwe fase in haar leven. Vanmorgen parkeerde we aan school waarop Amylia rechtstreek begon te huilen want ze vond dat papa altijd kwaad was op haar en haar kusje niet hard genoeg had gegeven. Mijn hart brak toen ik het verdriet in haar ogen kon aflezen toen ze vertelde hoe hard ze sommige mensen mist. Niets is zo erg voor een moeder als haar eigen kind verdrietig te zien.

Ik geef nooit op!

Hoe dan ook ik ga een oplossing vinden voor deze rollercoaster van emoties bij onze dochter. Ze verdient het om elke dag gelukkig te zijn, ze is mijn betere helft en. Toen ik wist dat ze ASS had brak mijn hart niet omdat ik het erg vond maar omdat ik weet dat ze het extra moeilijk gaat hebben in onze wereld. Onze wereld is al geen happy place wat moet dat dan zijn voor haar. Al die prikkels die haar wereld overheersen en haar geen rust bieden, ik kan me niet voorstellen hoe het voelt maar ik begrijp wel waarom ze dan een aanval krijgt. Ik weet nog niet hoe ik het ga oplossen maar ik rust niet tot ik het weet. Nooit geven wij op als ouders van Amylia maar ook niet als ouders van Avelynn of Amelynne. Alle drie verdienen ze beter dan ze van ons krijgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s